ละครฉากใหญ่(ฉบับปรับปรุง)ผ่าแผนปฏิบัติการล้มรัฐบาล
ชื่อเรื่อง ปฏิบัติการล้มการเลือกตั้งโค่นล้มรัฐบาลเปลี่ยนขั้วอำนาจเก่า

เริ่มถ่ายทำ ปลายปี 2548 รอบปฐมฤกษ์ ค่ำวันที่ 19 กันยายน 2549 ทุกพื้นที่ ทั่วราชอาณาจัก ร

ประกอบด้วยตัวละคร 8 กลุ่ม

1. ผู้เสียผลประโยชน์ทางธุรกิจ แสดงโดย กะทิและพวก รับบท แนวหน้าสร้างความปั่นป่วนให้บ้านเมืองโดยการก่อม็อบ ทำหน้าที่เป็นตัวนำจุดกระแส ให้มีความต่อเนื่อง ไม่ให้กระแสการกดดันรัฐบาลตก โดยการสร้างประเด็นใหม่ๆมาจุดกระแสจริงบ้างไม่จริงบ้างไม่เป็นไร โดยมีผู้กำกับการแสดงอยู่เบื้องหลัง ทำให้ไม่มีใครกล้าทำอะไร

2. ผู้เสียผลประโยชน์ทางด้านการเมือง แสดงโดย พรรคฝ่ายค้านต่างๆ รับบท ดิสเครดิตรัฐบาล รับลูกเพื่อล้มการเลือกตั้งโดยการบอยคอต สร้างเงื่อนไขทางการเมือง เพื่อบีบให้ช่องทางการเมืองตีบตัน

3. ผู้ที่สูญเสียอำนาจบารมีทางสังคม แสดงโดย ผู้มีบารมีและศักดินาทางสังคม นักวิชาการ รับบทเป็นผู้เปี่ยมไปด้วยจริยธรรมและทรงความรู้ สร้างแนวคิดที่ดูดีมีเหตุผลและจริยธรรม แต่เป้าหมายเพื่อโจมตีความน่าเชื่อถือรัฐบาลทักษิณ และยังรับบทเป็นเบื้องหลังให้กลุ่มแนวหน้าในการสร้างกระแสด้วย

4. สื่อสารมวลชน ที่เลวๆ รับบท บิดเบือนและประโคมข่าวให้ตัวละครต่างๆ เพื่อสร้างความเกลียดชังรัฐบาลทักษิณให้ขยายออกไปในวงกว้าง

5. ทหารพระราชา (จริงหรือป่าวไม่รู้) รับบท ใช้กำลังทหารปฏิบัติการขั้นเด็ดขาดล้มรัฐบาลโดยการปฏิวัติ เพื่อล้มการเลือกตั้ง สลายพรรคไทยรักไทย อยู่ภายใต้การกำกับการแสดง ของผู้กำกับการแสดง

6. กำกับการแสดง โดย ผู้มีบารมี นอกรัฐธรรมนูญ

7. ประชาชนผู้มีภูมิต้านทานกระแสข่าวน้อย เชื่อข่าวลือ เชื่อหนังสือพิมพ์ สื่อต่างๆโดยไร้ ตรรกะทางความคิด เป็นตัวประกอบการแสดง รับบท เป็นเครื่องมือให้ฝ่ายล้มรัฐบาลโดยเป็นพลังในการขับไล่รัฐบาลทักษิณและพลังในการสร้างความชอบธรรมในปฏิบัติการครั้งนี้

8. ทุ่มทุนการสร้างโดย ผู้เสียผลประโยชน์ทางธุรกิจ พ่อค้ายาบ้ารายใหญ่ พ่อค้าหวยเถื่อนรายใหญ่ กลุ่มมาเฟียที่เสียผลประโยชน์

บทภาพยนตร์

ความชัดเจนของทีมงานปฏิบัติการล้มการเลือกตั้ง หลังทำการปฏิวัติได้ชัดเจนขึ้น ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพียงการรวมหัวกันของฝ่ายสูญเสียผลประโยชน์สูญเสียอำนาจเก่า ทำการโค่นล้มรัฐบาลเพื่อเปลี่ยนถ่ายขั้วอำนาจ

ละครฉากที่ 1 ปฏิบัติการขั้นที่ 1
สร้างสถานการณ์ ความวุ่นวายขึ้นมาโดยมีแกนนำสร้างความวุ่นวายเป็นพวกข้างถนน พยายามก่อกระแสขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่มีกระแสก็พยายามทำให้มีกระแส หาประเด็นต่างๆมาโจมตีทักษิณ สร้างแนวร่วมประชาชนให้เกลียดชังโดยใช้สื่อเสนอข่าวบิดเบือน แต่รัฐบาลทำอะไรพวกนี้ไม่ได้ เพราะมีเบื้องหลังตัวใหญ่ ค้ำอยู่ (ตรรกะนี้เห็นได้ชัดจากการที่พวกข้างถนนทำการหมิ่นฯ อยู่บ่อยครั้งเช่นการปราศรัยที่พิษณุโลกมันบอกว่ามันอยู่พรรคจักรี แต่ไม่มีทหารคนไหนกล้าไปจัดการมันเลยโดยเฉพาะ มทภ. 3 ทหารของพระราชา สื่อก็ปิดเงียบ มันแสดงให้เห็นภาพชัดเจนว่า พวกเดียวกันจะไม่จัดการกันเอง) แต่สื่อจะทำการจุดกระแสความแตกแยก ให้เกิดในหมู่คนให้เกิดความเกลียดชังทักษิณ มีนักวิชาการที่หมดคุณค่าในรัฐบาลยุคใหม่มาโจมตี นโยบายว่าไม่ได้ผล ทำการดิสเครดิด มีพวกผู้อาวุโส ออกมาสร้างมุมมองแนวความคิดคุณธรรมจริยธรรมที่ดูดีแต่เป้าหมายเพื่อให้คนเกลียดชังรัฐบาล สื่อก็รับลูกเพิ่มกระแสเกลียดชังออกไปในวงกว้าง เรื่องจุดกระแสต่างๆก็สร้างเรื่องเองบ้าง เอาเรื่องจริงมาบิดเบือนให้คนเชื่อไปในทางไม่ดีบ้าง สร้างความเกลียดชังหนักยิ่งขึ้นแล้วก็ทำสงครามแย่งชิงประชาชนโดยไอ้พวกข้างถนนจุดประเดนการเลือกข้าง โดยดึงเอาเบื้องสูงมาพูดทำนองว่าอยู่ข้างมัน ทำให้เกิดการเลือกข้าง สร้างความคิดผิดๆให้หมู่ชนว่าทักษิณจะล้มล้างสถาบันฯ จะเป็นประธานาธิบดี ไปโน่น ทำให้ประชาชนเกลียดชังทักษิณยิ่งขึ้น แผนการดึงเอาเบื้องสูงมา บิดเบือนข่าว สร้างข่าวลือ ว่าทักษิณจะเป็น ปธน จะล้มล้าง เป็นแผนการที่ได้ผลเพราะอ่อนไหวต่อความรู้สึกของประชาชนมาก เป็นแผนการเพื่อให้ประชาชนมีความแตกแยกทางความคิดอย่างรุนแรง ของผู้ที่เชื่อข่าวลือและไม่เชื่อข่าวลือ ทำให้ผู้คนในสังคมแตกความคิดออกเป็น 2 ฝั่ง แล้วพวกพรรคฝ่ายค้านก็รับลูกโยนความผิดให้รัฐบาล หาว่าบริหารประเทศก่อให้เกิดความแตกแยกของประชาชนอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เอามาเป็นข้ออ้างว่ารัฐบาลสร้างความวุ่นวาย ทั้งๆที่ ไอ้พวกข้างถนนนักวิชาการกับสื่อเลวรับหน้าที่นี้มาปฏิบัติการโดยเฉพาะ ประกอบกับผู้มีบารมีรับหน้าที่เดินสายปราศรัยเรื่องคุณธรรมจริยธรรมของผู้นำ ฟังแล้วดูดี แต่เป้าหมาย สร้างความแตกแยกระหว่างทหารกับรัฐบาล และระหว่างข้าราชการกับรัฐบาล ทั้งหมดทั้งมวลมีเป้าหมายของปฏิบัติการขั้นที่ 1 คือ สร้างความเกลียดชังทักษิณให้เกิดขึ้นกับประชาชนในวงกว้างเพื่อให้เกิดการเดินขบวนขับไล่ทักษิณออกจากตำแหน่ง เหตุการณ์รุนแรงเพิ่มขึ้นทุกที ทักษิณแก้ปัญหาด้วยหนทางประชาธิปไตยโดยการยุบสภาเพื่อให้เกิดการเลือกตั้งให้ประชาชนตัดสินใหม่ พรรคฝ่ายค้านไม่เล่นด้วยตามกติกาเพราะรู้อยู่ว่าเลือกตั้งอย่างไรก็แพ้ จึงทำการบอยคอตไม่ลงสมัครเลือกตั้ง เพื่อให้ช่องทาง ทางการเมืองไปสู่จุดอับ เมื่อทักษิณไม่ลาออก จึงเข้าสู่แผนปฏิบัติการขั้นที่ 2

ละครฉากที่ 2 ปฏิบัติการขั้นที่ 2
ทำลายกระบวนการเลือกตั้ง กดดันให้มีการขอนายกพระราชทาน แผนการนี้พวก ม.7 (พรรคฝ่ายค้านและนักวิชาการ) ต้องยุติไปเพราะในหลวงทรงไม่เห็นชอบเพราะไม่ใช่วิถีทางของประชาธิปไตย ให้ศาลทั้งหลายช่วยหาทางออกให้ประเทศ ศาลตัดสินให้การเลือกตั้งที่ผ่านมาเป็นโมฆะ ด้วยเหตุผลการหันคูหาออกด้านนอก (ทั้งที่นานาประเทศก็ทำเช่นนี้) ต่อมาทรงออกพระราชกฤษฎีกากำหนดวันเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 15 ตุลาคม 2549 โดยแนบพระกระแสรับสั่งให้รัฐบาลจัดการเลือกตั้งให้เป็นไปตามระบอบประชาธิปไตยโดยบริสุทธิ์ยุติธรรม เมื่อปฏิบัติการขั้นที่ 1 และ 2 ไม่เป็นผล จึงเข้าสู่ปฏิบัติการขั้นที่ 3

ช่วงก่อนหน้านี้ทักษิณเริ่มรู้ว่ามีผู้อยู่เบื้องหลังในความพยายามโค่นล้มรัฐบาล โดยการขับไล่ทักษิณออกไปให้ได้ทักษิณจึงได้ทำการเปิดตัว “ผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญ” เป็นแผนการดึงผู้อยู่ในที่มืดออกมาที่แจ้ง เพื่อให้สังคมจับตามองผู้อยู่เบื้องหลังได้ชัดเจนขึ้น จากข้อความตอนหนึ่งในบทวิเคราะห์คอลัมน์ ปิดไม่ลับสเปเชียล ของหนังสือพิมพ์มติชน วันที่ 1 กรกฎาคม ที่ผ่านมา

----------------------------------------------------

มติชน คอลัมน์ ปิดไม่ลับสเปเชียล 1 กค.2549

การออกมาประกาศต่อหน้าบรรดาข้าราชการระดับสูงของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เกี่ยวกับบุคคลที่มี "บารมี" เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการล้มรัฐบาลนั้น

ถือว่าเป็นการเปิดเกมรุกสำคัญที่วางเดิมพันครั้งใหญ่ ซึ่งหมายถึงอนาคตของ พ.ต.ท.ทักษิณและครอบครัวชินวัตร รวมทั้งพรรคไทยรักไทยที่จะดำรงอยู่บนผืนแผ่นดินไทยได้หรือไม่

ก่อนการเปิดเกม 2-3 สัปดาห์ผู้บริหารระดับสูงของพรรคไทยรักไทยได้มีการวิเคราะห์กันอย่างละเอียดว่าควรดำเนินการทางการเมืองอย่างไร ซึ่งมีทางเลือก 2 ทางคือ 1.การถอยและยอมกระจายตัวเป็นพรรคเล็ก 2-3 พรรค 2.เดินหน้าสู้โดยการตัดตอน "อำนาจพิเศษ" ไว้ที่บุคคลมีบารมีเพราะทราบดีถึงบุคลิกภาพของฝ่ายตรงข้ามเป็นอย่างดี โดยดูจากประวัติศาสตร์

ในที่สุด พ.ต.ท.ทักษิณเลือกแนวทางที่ 2 แต่ได้มีการวางแผนอย่างเป็นขั้นเป็นตอน แน่นอนว่าการประกาศต่อหน้าข้าราชการระดับอธิบดีขึ้นไปถือว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างดี

เป้าหมายสำคัญคือการลากเอาฝ่ายตรงข้ามออกมาสู่เวทีใหญ่ให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมให้มากที่สุด เพราะเชื่อว่าวิธีการนี้อาจทำให้เกิดสภาวะ "ม้วนกลับ" แม้หมิ่นเหม่ต่อการถูกหักมุม แต่หากสำเร็จถือว่าคุ้มค่า เพราะสถานการณ์ที่ผ่านมาถือว่าถึงจุดต่ำสุดจนแทบไม่มีอะไรจะเสียแล้ว

ที่จริงแล้วก่อนการเดินเครื่องเต็มสูบ คนในพรรคไทยรักไทยเริ่มจับทิศทางของหัวหน้าพรรคได้ตั้งแต่มีการจ่ายน้ำเลี้ยงครั้งใหญ่หัวละ 2 แสนบาท หลังจากที่แห้งแล้งมานาน จนเกิดต้องคิดกันไปต่างๆ นาๆ ว่าเป็นท่าทีที่ "ทิ้ง" พรรคแล้ว

สาเหตุที่ พ.ต.ท.ทักษิณปักใจเชื่อว่าบุคคลมากด้วยบารมีเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น นอกจากคำบอกเล่าจากคนคุ้นเคยแล้ว ยังมีเทปบันทึกของบุคคลในแวดวงตุลาการรายหนึ่งที่อ้างคำสั่งบางประการของผู้มากด้วยบารมี ซึ่งเชื่อว่าเนื้อหาในเทปม้วนนี้จะถูกส่งใต้ดินกระจายข่าวสู่สังคมออกไป

แต่ที่ต้องจับตามองอย่ากะพริบคือร่างพระราชกฤษฎีกาแก้ไขเพิ่มเติมยุบสภาเพื่อกำหนดวันเลือกตั้ง ส.ส.ทั่วไป เพราะจะเป็นตัวตัดสินทั้งหมดว่าเกมที่ "ทักษิณ" วางไว้สำเร็จหรือล้มเหลว ....

จะสังเกตได้ว่าชัยชนะของฝ่ายรัฐบาล จะมีต่อฝ่ายตรงข้ามที่ต้องการจะล้มล้างรัฐบาล ขึ้นอยู่กับการปกป้องสถานการณ์ต่างๆให้ไปถึงวันเลือกตั้งให้ได้ ทักษิณสงบปากสงบคำตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเพื่อไม่ให้มีประเด็นใดๆที่ฝ่ายตรงข้ามจะเอามาโจมตีสร้างสถานการณ์ความวุ่นวายขึ้นมาอีก สถานการณ์ต่างๆเงื่อนไขทางการเมืองเริ่มเห็นทางออกหลังจากมีการตั้ง ก.ก.ต. ชุดใหม่ พรรคต่างๆลงสมัครเลือกตั้ง เพียงประคองสถานการณ์ให้ไปถึงวันเลือกตั้งเท่านั้น ให้มีการตัดสินกันตามกระบวนการของประชาธิปไตย ให้ได้

ละครฉากที่ 3 ปฏิบัติการขั้นที่ 3
ปฏิบัติการลอบสังหารทักษิณ โดยผู้ก่อการหวังปลิดชีวิตทักษิณ และก่อให้เกิดความรุนแรงของเหตุการณ์ขึ้นถึงขั้นที่จะเป็นเหตุผลในการที่ทหารจะอ้างความชอบธรรมในการเข้ามาควบคุมสถานการณ์บ้านเมืองทั้งหมดเอง แต่ปฏิบัติการนี้พลาดเพราะถูกจับได้ก่อน โดยจับ รท. ทหารได้พร้อมของกลางเป็นรถบรรจุวัตถุระเบิดที่มีอำนาจการทำลายล้างมีรัศมีกว่า 500 เมตร ฝ่ายต่อต้านรัฐบาลออกมาบอกว่าเป็นเพียงคาร์บ๊องซ์ แค่การจัดฉากของรัฐบาลเพื่อให้ประชาชนเห็นว่ามีฝ่ายตรงข้ามพยายามที่จะล้มล้างรัฐบาลเพื่อสร้างความชอบธรรมและความเห็นใจจากประชาชนเท่านั้น (ตรรกะในกรณีคาร์บอม : รัฐบาลช่วงนั้นอ่อนแอมากมีศัตรูทางการเมืองเต็มไปหมด ถูกรุมด่าอยู่ทุกวัน ไม่มีเหตุผลอันใดเลยที่รัฐบาลจะจัดฉากเพื่อให้ตัวเองเป็นศัตรูกับทหาร เพราะผู้ต้องหาในคดีที่สืบสาวเป็นทหารทั้งสิ้นไม่มีใครอยากเป็นศัตรูกับทหารแน่เพราะไม่เป็นผลดีกับตัวเองเลย นี่เป็นหนึ่งในตรรกะที่คนหูเบาไม่เคยคิด) เมื่อปฏิบัติการขั้นที่ 3 ไม่สำเร็จ และหนทาง ทางการเมืองเริ่มชัดเจนกำลังดำเนินไปสู่การเลือกตั้งครั้งใหม่ มีการสรรหา ก.ก.ต. ใหม่ได้แล้วและกำลังจะมีการออกพระราชกฤษฎีกาประกาศการเลือกตั้งฉบับใหม่ พรรคฝ่ายค้านจำเป็นต้องเข้าสู่กระบวนการเลือกตั้งทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองต้องแพ้ เพราะไม่มีข้ออ้างอื่นใดที่จะมาบอยคอตการเลือกตั้งได้อีก ปฏิบัติการขั้นที่ 4 จึงเริ่มต้นขึ้น

ละครฉากที่ 4 ปฏิบัติการขั้นที่ 4
เป็นปฏิบัติการขั้นสุดท้าย ในการล้มรัฐบาลให้เด็ดขาด เริ่มจากการสร้างเงื่อนไขในการทำการปฏิวัติ โดยให้พวกข้างถนนประกาศก่อม็อบยืดเยื้อในวันที่ 21 โดยไม่มีสาเหตุ ย้ำอีกครั้ง โดยไม่มีสาเหตุในการก่อม็อบใดๆเลย หลังจากการหยุดการชุมนุมมาหลายเดือน ทั้งๆที่เหตุการต่างๆกำลังดำเนินไปสู่การเลือกตั้งตามปกติดีอยู่แล้ว พรรคฝ่ายค้านมีการกดดันง้างปากทักษิณให้ประกาศจุดยืนที่จะเว้นวรรคหรือไม่ ฝ่ายข้างถนนประกาศขับไล่ถึงขั้นให้ออกไปจากการเมืองเลย โดยไม่ให้ทักษิณกลับประเทศ ในความเป็นจริงแล้วทักษิณมีความตั้งใจที่จะเว้นวรรคทางการเมืองอยู่แล้วเพราะเขารู้ว่าเขากำลังสู้อยู่กับใครที่อยู่เบื้องหลัง ถ้าเขายังอยู่ในตำแหน่งบ้านเมืองก็ยากที่จะสงบ โดยสังเกตจากในช่วงหลังมีการพูดในลักษณะถ่วงดุลอยู่หลายครั้ง ในลักษณะส่งสัญญาณว่าจะเว้นวรรค แต่บางครั้งก็พูดเหมือนจะอยู่ต่อ ซึ่งการไม่ประกาศที่จะเว้นวรรคหรือจะอยู่ต่ออย่างชัดเจนในช่วงนั้น ทั้งหมดเป็นเพียงการประวิงเวลาให้ถึงวันเลือกตั้งเท่านั้น เพราะทักษิณทราบดีถึงธงที่ตั้งไว้แล้วของฝ่ายตรงข้ามคือ “ล้มการเลือกตั้ง” โดยที่มีความพยายามเสนอแนวคิดของฝ่ายต่อต้านที่จะใส่ความคิดลงไปสู่สังคมเสมอว่า “การเลือกตั้งไม่ใช่ทั้งหมดของประชาธิปไตย” การที่ทักษิณยังอยู่ในตำแหน่งก็เพื่อที่จะมีอำนาจควบคุมสั่งการขุมกำลังของตัวเองได้เพื่อถ่วงดุลย์ไม่ให้เกิดการใช้กำลังทหารปฏิวัติ เหตุผลอีกประการหนึ่งในการประวิงเวลาการประกาศเว้นวรรคเพื่อรักษากระแสไทยรักไทยก่อนการเลือกตั้งให้ยังคงได้รับความนิยมอยู่ โดยแท้จริงแล้วทักษิณต้องการที่จะประกาศเว้นวรรคทางการเมืองอย่างเป็นทางการหลังมีการเลือกตั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เป็นการอยู่เพื่อรักษากติกาในแนวทางประชาธิปไตยเท่านั้นมิใช่เป็นการยึดติดในอำนาจแต่อย่างใด ตามที่เขาเคยพูดให้สัมภาษณ์ไว้เสมอๆ ว่า “ผมไม่ได้ยึดติด” แต่เขาไม่สามารถพูดความจริงต่างๆออกมาตรงๆได้ เพราะจะกลายเป็นประเดนร้อนในการโจมตีของพวกข้างถนนได้ทันที แต่แล้วเขาก็ไม่สามารถต้านทานปฏิบัติการขั้นสุดท้ายของฝ่ายต่อต้านได้ ..... ปฏิบัติการปฏิวัติล้มการเลือกตั้งได้ถูกกำหนดให้กระทำการก่อนวันที่จะมีพระราชกฤษฎีกา เลือกตั้งใหม่ที่จะประกาศในอีก 2-3 วันเท่านั้น เพราะถ้าทำหลังจากนั้นดูจะไม่มีชอบธรรมพอในการทำปฏิวัติ ประกอบกับทักษิณไปภารกิจต่างประเทศไม่สามารถควบคุมสถานการณ์สั่งการขุมกำลังได้ทันท่วงที แผนปฏิบัติการขั้นสุดท้ายจึงเริ่มต้นขึ้น โดยฝ่ายต่อต้านรัฐบาลหลังจากประเมินแล้วเห็นว่า ม็อบแนวหน้าที่ปฏิบัติภาระกิจการสร้างกระแสความปั่นป่วนให้มีคนมาร่วมจำนวนมากๆนั้น น่าจะมีแค่หลักพันเท่านั้นเพราะคนส่วนใหญ่รู้แกวและไม่เอาด้วยกับพวกข้างถนนกันหมดแล้วเกรงว่าจะจุดกระแสไม่ขึ้น จึงรีบทำการปฏิวัติซะก่อนโดยอ้างว่าเพื่อยุติปัญหาไม่ให้มีการปะทะกันนองเลือด ระหว่างฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลและฝ่ายต่อต้าน (โดยที่ตรรกะแล้วฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลไม่จำเป็นต้องไปปะทะเพราะจะมีแต่ผลเสียให้เกิดกับรัฐบาล เพราะอย่างไรการเลือกตั้งที่จะถึง ไทยรักไทยก็ได้เข้ามาอยู่แล้วจึงไม่จำเป็นต้องไปปะทะให้ฝ่ายตรงข้ามใช้อ้างเพื่อทำการปฏิวัติ) ทักษิณเริ่มมองเห็นเค้าราง ความไม่ชอบมาพากลในช่วงเช้าของวันที่ 19 กันยายน โดยผู้บัญชาการเหล่าทัพไม่เข้าร่วมประชุมแก้ปัญหาไฟใต้ (ระเบิดที่หาดใหญ่) หลังจากนั้นมีการเช็คข่าวและมั่นใจแล้วว่า ทหารจะทำการปฏิวัติแน่ ทักษิณต่อสายตรงถึงผู้มีบารมี ขอเจรจาต่อรอง โดยทักษิณยอมที่จะประกาศลาออกจากนายกรัฐมนตรี และ ประกาศเว้นวรรคทันที พร้อมทั้งขอเข้าประเทศ โดยแลกกับการหยุดยั้งไม่ให้ทหารออกมาปฏิวัติ แต่ผู้มีบารมีไม่ยอมรับเงื่อนไขทั้งหมด จึงเป็นเหตุให้ทักษิณต้องสู้ในเฮือกสุดท้ายด้วยการ ปลด ผ.บ.ท.บ. โดยให้มารายงานตัวกับรองนายกที่ทำเนียบ ไม่มีการมารายงานตัวแต่อย่างใด จึงตัดสินใจประกาศภาวะฉุกเฉินผ่านทางช่อง9 อสมท แต่ยังไม่ทันจบการประกาศภาวะฉุกเฉิน สัญญาณก็ถูกตัดทิ้งโดยสิ้นเชิง เป็นการปิดฉากการต่อสู้เพื่อรักษาไว้ซึ่งกติกาประชาธิปไตยอย่างสิ้นเชิงของรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง โดยที่ประชาชนส่วนหนึ่งที่มีภูมิต้านทานต่อกระแสข่าวน้อยไม่ได้ใช้ตรรกะในการคิดวิเคราะห์เหตุผลจากข่าวสารที่รับมา พลอยเห็นดีเห็นงามไปด้วยกับวิธีการนอกกติกา ให้ใช้กำลังทหารใช้อำนาจอาวุธทำการล้มรัฐบาลก่อนที่จะไปถึงกระบวนการเลือกตั้ง แล้วก็ปิดกั้นสื่อให้เสนอข่าวด้านเดียว ให้คิดว่าประชาชนส่วนใหญ่ยอมรับ โดยทำโพลหลอกลวงชาวโลกออกมาว่า ปชช ส่วนใหญ่ 80 กว่าเปอร์เซนต์ยอมรับการปฏิวัติ (ทั้งที่ตรรกะคือ ถ้าประชาชนกว่า 80 เปอร์เซนต์ยอมรับการปฏิวัติ แสดงว่าประชาชนไม่เอาทักษิณกว่า 80 เปอร์เซนต์แล้ว... แล้วทำไมไม่ปล่อยให้มีการเลือกตั้ง ซึ่งจะทำให้ทักษิณต้องออกไปตามกระบวนการประชาธิปไตย นี่คือตรรกะที่คนหูเบาไม่เคยคิด)

ฝ่ายต่อต้านรัฐบาลบรรลุแผนปฏิบัติการขั้นที่ 4 โดยการปฏิวัติสกัดการเลือกตั้ง ล้มรัฐบาลทักษิณ เปลี่ยนขั้วอำนาจลงอย่างสิ้นเชิง

สรุปแล้วนี่คือการรวมหัวกันของผู้เสียผลประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นผลประโยชน์ทางด้านธุรกิจ (พวกข้างถนน สื่อ ผู้มีอิทธิพล ค้ายา ฯลฯ) ผลประโยชน์ทางด้านการเมือง (พรรคฝ่ายค้าน) ผลประโยชน์ทางอำนาจ (ผู้มีบารมี ศักดินา นักวิชาการ) ร่วมกันทำงานสอดรับเพื่อล้มล้างรัฐบาลทักษิณ เพราะถ้าปล่อยให้มีการเลือกตั้ง ก็หาหนทางไม่เจอที่จะคืนอำนาจ หรือการเงินนอกกฏหมายมาได้เมื่อไร จึงมีวิธีเดียวคือการแหกกติกาประชาธิปไตย เท่านั้นที่จะคืนเอาอำนาจเก่ามาได้ เพราะหาใครมีกึ๋นที่จะทำงานบริหารงานได้อย่างทีมงานในไทยรักไทยยาก ดังนั้นไอ้การแข่งขันกันตามกติกาจึงไม่มีทางเลยที่จะชนะได้ แม้อีก 10 ปีข้างหน้าก็ไม่มีทาง ดังนั้นการแหกกฏเพื่อล้มการเลือกตั้งเท่านั้นคือคำตอบในการคืนอำนาจเก่าๆ และบริบทต่อไปของการเมืองไทยก็คือการเปลี่ยนถ่ายขั้วอำนาจ ย้อนยุคไปกว่า 15 ปี

และละครฉากต่อไปจากนี้อีก 1 ปี ที่คนหูเบาเรียกร้องความถูกต้องเกลียดชังรัฐบาลทักษิณจะได้รับคือ

1. ความโปร่งใสที่ องกรอิสระที่เมื่อก่อนอย่างน้อยก็มีไว้ให้ตรวจสอบได้มีเสียงออกมาบ้างให้ประชาชนได้รับรู้ แต่ตอนนี้ถูกยกเลิกทั้งหมด นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

2. พรรคฝ่ายค้านที่อย่างน้อยก็มีเพื่อเอาไว้คานรัฐบาลที่ต้องบริหารงบฯ ไม่ต่ำกว่า 1 ล้านล้าน บาท อย่างน้อยก็ได้ตะโกนจริงบ้างไม่จริงบ้างออกมาให้ประชาชนได้รับรู้ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วแม้แต่คนเดียวที่จะเป็นฝ่ายค้าน นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

3. รัฐธรรมนูญฉบับประชาชนปี 40 ที่เรียกร้องกันมานานนับ สิบๆปี เสียเลือดเสียเนื้อ กันมาต้องมาถูกยกเลิกไป นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

4. นายกรัฐมนตรีที่มาจากการแต่งตั้งกันขึ้นมาเอง โดยคนไม่กี่คน ก็คงจะเป็นได้เพียงแค่นอมินี (ที่เขาชอบพูดกัน) และจะทำงานได้อย่างอิสระได้จริงไหม หรือจะต้องทำงานเพื่อตอบสนองใคร (ที่อุตส่าห์รวมหัวร่วมกันล้มรัฐบาลมาได้ยากเย็น) นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้องกัน

5. กติกาในการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ใครจะเป็นคนกำหนด และใครจะเป็นคนร่าง และจะร่างเพื่อประชาชนได้จริงไหม หรือจะร่างเพื่อเอื้อประโยชน์ใคร หรือเพื่อป้องกันขั้วอำนาจที่ล้มไปกลับคืนมา การร่างรัฐธรรมนูญเพื่อประชาธิปไตยควรร่างบนพื้นฐานของเผด็จการหรือ นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

6. การแทรกแซงสื่อมวลชนที่เคยเรียกร้องกับรัฐบาลในอดีต ทั้งที่ในอดีตก็มีสื่อมวลชนที่ได้เสนอข่าวทั้งฝั่งสนับสนุนและฝั่งต่อต้านอยู่แล้ว แต่มาวันนี้สื่อมวลชนทุกแขนง ถูกปิดกั้นให้เสนอข่าวด้านเดียว นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

7. นายกรัฐมนตรีในอนาคต รัฐธรรมนูญจะกำหนดไว้ชัดเจนได้หรือไม่ว่าต้องมาจากการเลือกตั้งเท่านั้น (ไม่มี “และ” ไม่มี “หรือ” มาจากการแต่งตั้ง) เพราะเขาเคยบอกกันว่าการเลือกตั้งไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของประชาธิปไตย ถ้าโชคร้ายนายกรัฐมนตรีมาจากการแต่งตั้ง แล้วก็เอาผู้มีอำนาจทางทหารเข้ามาเป็นนายกเพื่อป้องกันการปฏิวัติเพื่อสร้างเสถียรภาพให้รัฐบาลตนเอง ย้อนยุกไปกว่า 15 ปีที่แล้ว นี่หรือคือสิ่งที่เขาเรียกร้อง

ความรักทำให้คนตาบอดได้ฉันใด ความเกลียดก็ทำให้คนตาบอดได้ฉันนั้น เพียงเพราะเกลียดทักษิณ แล้วเห็นด้วยกับการแหกกฏประชาธิปไตย เพื่อให้ได้สิ่งนี้อย่างนั้นหรือ แล้วสิ่งที่เคยเรียกร้องจากอดีตรัฐบาลทักษิณ เราได้ไหมครับจากการแหกกฏ หรือว่า ยิ่งเลวร้ายไปกว่าเดิมกันแน่ ผู้รักประชาธิปไตยอันบริสุทธิ์ครับ โปรดจับตาติดตามเกมส์ของขั้วอำนาจใหม่ต่อไปครับ แล้วคุณจะรู้ว่า สิ่งที่ผ่านมาเป็นการหนีมดกัด มาปะจรเข้ร้าย....

ละครเรื่องนี้ยังไม่จบและฉากสุดท้ายจะจบลงอย่างไร ประเทศไทย จะดำเนินต่อไปอย่างไร เศรษฐกิจ ความเจริญก้าวหน้าเท่าทันอารยะประเทศ ความสงบสุขและความอยู่ดีมีสุขของประชาชน จะมาถึงเมื่อใด ยังคงต้องติดตามกันต่อไป

โดย : Freedom
วันที่ : 27/9/2549 18:49

----------------------------

ทั้งหมดที่ได้นำมาลง ก็ด้วยความเป็นห่วงบ้านเมือง และด้วยความปราถนาดีต่อทุกๆฝ่าย

              Webmaster